dobry psycholog Radom
Pomogliśmy setkom osób - dzięki
nam poukładali swoje sprawy.
Długo po rozstaniu z mężem nie mogłam normalnie
funkcjonować, dopiero gdy trafiłam na poradnię Pani Joanny, życie poukładało mi się na nowo. ~ Katarzyna Michalska, 38lat
2 Nie wiedziałam, że tak łatwo mozna dobie radzić
z problemami dnia codziennego.
Psycholog Radom - zdecydowanie godny polecenia. ~ Anna, 28lat
Konflikty w małżeństwie

GŁÓWNE PRZYCZYNY KONFLIKTÓW MAŁŻEŃSKICH

 

Aby ustalić główne przyczyny konfliktów pomocne może być wykorzystanie testów badających dopasowanie małżonków (partnerów). W czasie pracy z parami pogrążonymi w konflikcie zaważyłam, że najczęstszymi podawanymi powodami podawanymi przez partnerów są:

  • problemy finansowe, które przechodzi rodzina

  • „niezrozumienie” przez partnera (on zupełnie nie wie, co jest dla mnie ważne/nie mogę powiedzieć jej o problemach, które przeżywam bo i tak nie zrozumie)

  • uczucie osamotnienia (czasami mam wrażenie, że jestem zupełnie sam/sama ze swoimi problemami)

  • brak akceptacji znajomych partnera (on ma głupich kolegów, którzy wyciągają go z domy na piwo/ jej koleżanki są po prostu głupie i mają na nią zły wpływ)

  • brak akceptacji co do spędzania wolnego czasu (on za często wychodzi z kolegami/ona woli być z koleżankami niż ze mną)

  • brak wspólnie spędzanego czasu (nas już nic nie łączy, nie mamy wspólnych zainteresowań)

  • niezgodność co do ważnych planów i decyzji (np. o kupnie domu, samochodu, posłania dzieci do prywatnej szkoły itp.)

  • rodzina pochodzenia (on zawsze wytyka, że mama lepiej sprzątała i gotowała/ona woli spędzać czas w własną matką niż ze mną)

  • niezrozumienie potrzeb partnera (on nie może zrozumieć że czasem chcę chwili dla siebie/ona nie szanuje tego, że jak przyjdę z pracy jestem zmęczony i chcę posiedzieć bezczynnie przed telewizorem)

  • seksualne (UWAGA, niezgranie się co do potrzeb seksualnych rzadko podawane jest jako przyczyna rozpadu małżeństwa). Należny jednak pamiętać, że seks jest bardzo ważnym elementem relacji małżeńskiej i nie wolno go lekceważyć, a często obserwuję taką skłonność wśród zgłaszających się do terapii par.

  • codzienne drobiazgi oraz obowiązki (skarpetki pod zlewem, niewyniesione śmieci, niezakręcona pasta do zębów)

 

 

Warto także zaznaczyć, że istnieją także inne czynniki, które mogą burzyć rodzinne życie. Tu przede wszystkim należny wymienić:

    1. Wpływ rodziny pochodzenia

  • np. twój partner i ty byliście najmłodszymi dziećmi, o które wszyscy się troszczyli. Obecnie odkrywacie, że w waszej relacji najwięcej spięcia powoduje konflikt dotyczący okazywania sobie troski i opieki. Zarówno ty jak i twój partner macie kłopot w okazywaniu troski innym. Stąd tez może zdarzyć się sytuacja, w której będziecie sobie wspólnie zarzucać „ona/on nie troszczy się o mnie. Jak robi zakupy zapomina spytać na co ja mam ochotę i myśli tylko o sobie. Może być odwrotnie: byliście najstarszym rodzeństwem i musieliście troszczyć się o innych. Przyjmowanie troski ze strony innych możecie odbierać jako atak na własną autonomię. Mogą się więc pojawić twierdzenia „on/ona nie szanuje mojej prywatności. Traktuje mnie jak idiotę mówiąc, żebym założył/a ciepłą kurtkę. Przecież wiem że jest zimno. Zresztą w co się ubieram to moja sprawa.

  • innym rodzajem wpływu rodziny pochodzenia są wzorce dotyczące komunikowania się, (np. jak moja matka się zdenerwowała to nigdy nie podnosiła głosu tylko odsyłała nas do swojego pokoju. Nie mogę znieść kiedy krzyczysz.

  • mity dotyczące ról społecznych (np. w moim domu matka była oazą spokoju/w moim domu to ojciec dbał o finanse rodziny)

  • sposoby wywierania wpływu na innych i wychowywania dzieci (np. ja w domu dostawałem lanie i mi to nie zaszkodziło. Nie rozumiem dlaczego nie mam czasem wlać swojemu dziecku. Inna sytuacja może mieć miejsce wtedy, gdy na przykład rodzic jednego z partnerów był uzależniony i ciągle wymagał czegoś od dzieci krzycząc na nie i bijąc je. Posiadając własne dziecko taki rodzic może chcieć „uchronić”dziecko przed krzywdami, których sam doświadczył i w konsekwencji nie wymaga niczego od swojego dziecka, co także staje się przyczyna konfliktów)

    2. Własna osobowość

  • osobowości mamy różne i różnie wpływają one na nasze życie. Warto jednaj zadać sobie pytanie, jak moja osobowość, mój charakter, wpływa na życie mojej rodziny. Może jestem zbyt wybuchowy, może zbyt nieśmiały, może nie potrafię wymagać od innych a może wymagam za wiele. Warto przyjrzeć się tym czynnikom.

    3. Doświadczenia życiowe

  • każdy wnosi do związku bagaż doświadczeń, które wpływają na jego decyzję. Doświadczenia te często kształtują nasze spostrzeganie świata i wpływają na relację z innymi. Jeśli dziewczynka doświadczyła tego, że ojciec porzucił rodzinę jak była mała, może obecnie myśleć :mężczyźni nie są godni zaufania”. Chłopiec, od którego zbyt wiele się wymaga może myśleć „nie mam prawa oczekiwać od żony szacunku, skoro nawet moi rodzice mnie nie szanowali. Jestem do niczego”. Takich wpływów może być bardzo wiele, i trudno wszystkie je opisać. Zazwyczaj uwidaczniane są one oraz ich wpływ na obecną rodzinę w trakcie terapii.

    4. Faza, w której obecnie znajduje się rodzina.

  • każda rodzina przechodzi kilka charakterystycznych faz życia. Mamy więc małżeństwo bez dzieci, potem pojawiają się dzieci, później dzieci dorastają, opuszczają dom, aż w końcu małżonkowie ponownie są bez dzieci. Badania wskazują, że okres pojawienia się pierwszego dziecka oraz okres po opuszczeniu domu przez ostatnie dziecko to okres nasilenia kryzysów. Niekorzystne jest także, jeśli małżeństwo zbyt długo (powyżej dwóch lat) nie decyduje się na dziecko.

    5. Inne czynniki

  • mogą ty znajdować się wyjątkowo trudne do przezwyciężenia trudności. Coraz częściej zdarza się, że pary nie mogą mieć dzieci. Borykania się z niepłodnością często wystawia związek na próbę.

  • może także zdarzyć się, że jeden z partnerów decyduje się na emigrację zarobkową. Czas i odległość często także wpływają niekorzystnie na małżeństwo.

 

 

 

Życie rodziny dotyka wielu płaszczyzn. Jeśli któraś z nich jest zaburzona, zagrożony jest byt całej rodziny. Partnerzy powinni pamiętać, że ich decyzje, czy pozostać w konflikcie, czy się rozstać czy tez skorzystać z pomocy fachowca, mają wpływ przede wszystkim na dzieci. Stąd tez decyzje te powinny być przemyślane. Informacje zawarte w tym dziale nie wyczerpują wszystkich zagadnień dotyczących trudności, z którymi musi zetknąć się związek. Być może wasza sytuacja jest zupełnie inna, a kłopoty są specyficzne i nie zostały tu uwzględnione. Moim celem jest wskazanie, że praktycznie każdy związek boryka się z jakimiś kłopotami. Często aby je przezwyciężyć potrzeba fachowej pomocy. Nie bójcie się o nią prosić. Kontakt z terapeutą powinien pozwolić określić jakie są główne powody nieporozumień w waszym związku oraz nauczyć was, jak pokonywać kłopoty. Pamiętajcie, że każda rodzina przeżywa kryzysy, ale kryzysy są po to, żeby je przeżyć. Kłopoty nie oznaczają rozpadu. Wspólna chęć poprawy waszych relacji to już połowa sukcesu. Terapeuta wskaże jak osiągnąć resztę. Powodzenia.

 

W razie pytań i wątpliwości proszę pisać na mail kontaktowy. Zaznaczam, że fragmenty listów (bez danych osobowych!!!) mogą zostać opublikowane na stronie. Piszcie, co was interesuje, co jeszcze chcielibyście znaleźć na tej stronie, a ja postaram się sprostać waszym oczekiwaniom. Jeśli podejmiecie decyzję o kontakcie osobistym, dane gabinetu znajdują się tu.